Britse humor heeft mij nooit echt kunnen bekoren. Series zoals Keeping up appearances of Monty Python doen mijn teennagels krullen. De overzeese grapjes die bedoeld zijn om mee te lachen missen bij mezelve vaak het opgelegde effect.
Wonder boven wonder heeft er deze kersterige dagen een Britse serie mij kunnen verleiden. Little Britain is de naam. Sketches opgevoerd door twee Engelse kerels die té grappig zijn voor woorden.
“Britain, Britain, Britain, Land of diversity… But what of the people of Britain? What do they? Who is them? And why?”
Zo begint elke aflevering. Dezelfde typetjes komen telkens terug. Een nichterige homo die niet wil toegeven dat hij ‘the only gay in the village’ is. Het homoseksuele hulpje van de eerste minister die geen enkele mannelijke indringer toe laat. De onbesliste rolstoelganger die steeds maar weer van gedacht verandert. Of een travestiet die iedereen er tracht van te overtuigen een echte ‘laydeee’ te zijn. Van de eerste tot de laatste, briljante neergezette acteerprestaties waar geen enkele Van den Durpel tegenop kan!
De marginale teenager Vicky Pollard gekleed in een flashy roze jogging is mijn favoriet … “Yeah but no but yeah but no but…”
Meer youtube’jes zijn zéér aan te raden (alsook deel 1 van The best of Vicky Pollard!) Enjoy!
Muziek: Feeling so real - Moby
Let’g go buy season 2!
