Europa wordt geteisterd door een hevig stormweer.
Windstoten tot 130km/u maken ons kleine veilige landje onveilig. De nederige Kezen van boven ons maken ter waarschuwing van hun bevolking reclame voor ‘Windkracht 10′ én hadden al af te rekenen met een omvallende kraan. Duitsland maakt zich op voor een orkaan, genaamd Kyrill. En Engeland is al aan het rouwen om enkele dodelijke stormslachtoffers.
In mijn favoriete Vlaamse stad, Antwerpen, is het stadhuis zelfs ontruimd. Patrick Janssens en Co staan nu allemaal mooi op straat ten gevolge van een dak dat dreigt in te storten. Andere nieuwsgierige maar vooral mensen die graag in de krant staan doen nu niets anders dan kiekjes schieten.
Ter land, ter zee en in de lucht… Overal zijn er problemen. Scheepjes die zinken, bootjes die vergaan, vluchten die “gecancelled” worden, vrachtwagens die dwars over de rijbaan terecht komen, bomen die op … . Een mooi scenario voor een Amerikaanse blockbuster. Al is dat misschien iets té over roepen. 
Terwijl ik hier aan het typen ben krijg ik nog de geweldige boodschap dat “het gat” van onze gezinswagen niet meer bestaat. Op de ring van Antwerpen is het net aangereden geweest door een onvoorzichtige chauffeur.
Laat het maar gauw terug zomer worden. Of nee, ik zal winterweer kennen tot ik terug ben uit Australië. Want ik kom eraan wanneer de herfst zijn laatste bladeren in het rond strooit en vertrek er wanneer de winter zijn hoogtepunt viert. Maar zolang het niet stormt, ben ik “tevree”.
Muziek: Het StuBru radionieuws
