Zoals beloofd kan je op www.flickr.com/photos/eshaa de fotootjes van Sydney bewonderen. Spectaculair zijn ze niet en van hoogstaand niveau evenmin, maar in al mijn enthousiasme leek alles er mooi voor op de foto! Sorry als je dus vaak hetzelfde ziet…. Maar nu terug over naar het citytripje.

Zondagochtend kon iedereen al iets moeilijker uit zijn bed. De pub in de kelder van de jeugdherberg had ons tot vroeg in de ochtend wakker gehouden. En dan moet je weten dat wij op verdieping vijf verbleven! Voorderest was de jeugdherberg nochtans piekfijn in orde. Overal moest je een kaartje gebruiken om binnen te geraken; op het toilet, in de douches, in de kamer, door de voordeur, in de lift, … . Zonder kaartje was je dus verloren!

Na een zelfgeïmproviseerd ontbijt bij een Starbucks-achtige keten trokken we weer de stad in. Dit keer gingen we op zoek naar Oxford Street. Een straat die de jongere en trendy scène van Sydney herbergt. Op dit moment zijn babydolls, met of zonder legging onder, hier enorm in de mode bij de jeugd. Niet echt mijn smaak… . We bezochten ook Paddington. Een wijk vol met oude Victoriaanse huisjes. Mooi, klein en gezellig maar enorm duur om in te wonen.

Al dat rondwandelen was nogal vermoeiend dus we besloten uit te rusten in Hyde Park. Een gezellig park vol met groene pleintjes en fonteintjes vlak bij de botanische tuin dat zicht biedt op de skyline van Sydney. Net op het moment dat we ons neergezet hadden in het gras onder de palmbomen kwam er plots een mars (nee, niet de eetbare versie! ) voor de dag van de arbeid voorbij. Vermits de Aussies (en ik dus ook!) die dag moesten werken schreeuwden ze het die namiddag hun slogans uit. En naar grote vreugde van de hele grote Aziatische gemeenschap in Sydney vond ook de verjaardag van Buddah hetzelfde weekend plaats trouwens!

In de namiddag maakten we de winkelstraten en centra onveilig. De ‘malls’ zijn er allemaal in zeer oude gebouwen en dat geeft een speciale sfeer! Je vindt er letterlijk alle mogelijke kledingmerken (al ben ik die éne handtassenfabrikant toch niet tegengekomen ) Ook een eigenaardig zicht is de Monorail, een soort treintje dat net door de straten zweeft. Soms gaat het zelfs door gebouwen heen. 

We brachten ook nog een bezoekje aan een didgeridoo-show. We leerden het instrument te bespelen en ontdekten er alle geheimen van de aboriginals. Zeer interessant en leerrijk! Een echte didgeridoo kost hier algauw drie à vierhonderd Australische dollar, en dan vermeld ik nog niet de extra transport kosten die er mogelijk bijkomen. Het zou in ieder geval een mooi souvenir zijn om boven de schouw te hangen.

Als afsluiter gingen we terug naar Darling Harbour (ik kan al niet meer wachten tot ik er met mijn darling zal zitten…) om er een laatste keer van de zon en het mooie uitzicht te genieten. Mijn relaxte gemoed veranderde echter algauw in een gestresste mezelve toen ik plots ontdekte dat er een verkeerde datum op mijn busticket stond. Hoe ik het geflikt heb weet ik nog altijd niet, maar zelfs na het veelvuldig controleren van mijn ticket was ik er toch op één of andere manier in geslaagd als vertrekdatum maandag in te geven, in plaats van zondag. In zeven haasten repten we ons dus naar het busstation dat gelukkig nog open was. En in 1-2-3 gaf de vriendelijke man mij daar een plaatsje op de juiste bus.

Het had dus niet veel gescheeld of ik had een dagje langer in Sydney moeten blijven. Niet dat ik dat erg gevonden zou hebben natuurlijk. Ik ben in ieder geval blij te weten dat ik deze mooie stad binnenkort terug zal mogen bewonderen! Want voor diegenen die het nog niet zouden weten, op 12 juni tijdens het ochtendgloren zal ik mijn allerliefste schat in allereigenste persoon gaan verwelkomen in de aankomsthal van Sydney-International-Airport! Ik kijk er al enorm naar uit…!

That’s it for now! Ik zal de Sydneyfotootjes blijven uploaden tijdens de rest van de week. Regelmatig komen piepen is dus de boodschap!

Tot blogs!