Home sweet home
juli 11, 2007, 6:24 pm
Ingedeeld onder: Australië

Sydney, Uluru, Daintree, Kimberley Bay, Cairns, Green Island, Innisfail, Mission Beach, Tully, Townsville, Bowen, Airlie Beach, Mackay, Sarina, Rockhampton, Miriam Vale, Gin Gin, Hervey Bay, Maryborough, Noosa Heads, Brisbane, Surfers Paradise, Burleigh Heads, Kingscliff, Byron Bay, Grafton, Ebor Falls, Walcha, Port Macquarie, Laurieton, Hawks Nest… zie hier enkele van de steden/dorpjes/verlaten nederzettingen waar we de afgelopen maand vertoefden.

Het was een heel avontuur met ons campertje rond te trekken. We hebben het geweldig naar onze zin gehad en denken er zelfs al over om in de toekomst nog eens beroep te doen op een Wicked Camper. De overvloed aan nattigheid tijdens de eerste twee weken, de bestrijde vlooieninvasie en de dubbel geboekte hostels zorgden even voor frustratie maar wogen niet op tegen het filmische verblijf in het regenwoud, Ayers Rock in al zijn kleuren, de verlaten Robinson-stranden inclusief palmbomen en kokosnoten, de uitgestrekte landschappen waar we door reden met niets anders dan een enkele weg voor ons, de verlaten dorpjes die we op onze weg tegen kwamen, de berglandschappen die hun top vaak verstopten achter een dikke laag mist, de vogels in alle mogelijke kleuren en met het leukste gezang, de mensen die we ontmoeten en ons verrasten met hun levensverhalen, de drukte van de grote steden en de surfersmentaliteit van de strandstadjes, … . En zo zou ik nog even kunnen doorgaan.

Ondertussen zijn we drie dagen thuis. De jetlag is deze keer veel dodelijker. Reizen tegen de klok in heeft blijkbaar meer invloed dan omgedraaid het geval is. Maar zoals het cliché wil, “het leven gaat gewoon door” … ook na drie maanden niet thuis geweest te zijn. Het is een beetje raar te ontdekken hoe hier min of meer alles nog hetzelfde is, terwijl ik zelf een rugzak vol nieuwe ervaringen mee heb. Maar no worries, de gewenning gaat vlot.

De vraag “wat nu?” blijft voorlopig nog even een groot vraagteken. Tussen al het jetlaggedoe heen heb ik in ieder geval al een allereerste sollicitatie-ervaring achter de rug. Vanuit Australië lanceerde ik een maand geleden een sollicitatiebrief . Na een gesprek gisteren zou ik eind deze week of begin volgende week al meer moeten weten. Het volgende avontuur wacht me dus misschien al sneller op dan verwacht.

P.s: Voor de nieuwsgierige zielen heb ik al enkele fotootjes van ons campertje gepost. Ook de fameuze Uluru is reeds te bewonderen. Voor meer geillustreerde beelden en verhalen zal het echter nog even wachten te zijn. Hiervoor laten we jullie per mail wel iets weten.